Dziady

Jej akcja rozgrywa się w starym wileńskim klasztorze, który przerobiono na więzienie. Więźniami czyli bohaterami są autentyczne postacie - znajomi i przyjaciele Adama Mickiewicza: Jakub, Adolf, Jacek Żegota, Konrad, ks. Piotr Lwowicz, Jan Sobolewski, Frejent, Felik, Kułakowski, Suzin Tomasz i inni.

Akcja dzieje się w Wigilię Bożego Narodzenia dzień specjalny, szczególnie dla Polaków. Więźniowie zbierają się w jednej celi. Nawet nie wiedzą za co siedzą, o co są oskarżeni i kiedy odbędzie się proces. Warunki pobytu są bardzo ciężkie, pomieszczenia zimne, a okna zabite kratami. Są morzeni głodem, ogranicza się im napoje i stosuje surową dyscyplinę i nieludzkie metody np. karmienia słonymi śledziami i ograniczaniu napojów.

Więźniowie zbierają ię w jednej celi rozmawiają oraz śpiewaą. Mimo, że wielu psychicznie się załamuje, inni dodają im otuchy, a nawet Tomasz proponuje by to on wziął na siebie winy przyjaciół, którzy mają dzieci i żony - on jest sam. Stosunki międzyludzkie są dobre - więźniowie wspierają się, a scena ta jest wyrazem hołdu jaki poeta składa bohaterskim Polakom.